De geschiedenis van The Haquetown Players


Het ontstaan van de band "The Haquetown Players"

Aanvankelijk is het allemaal begonnen op de hoek van de Naarderstraat en de loosdrechtsestraat,
voor de etalage van de groentenboer .

Het was in onze tienertijd in de jaren vijftig.
Daar trof Cor van Croonenburg ( begeleidings-gitarist) voor het eerst Gerrit Groenhorst aan. Met zijn gitaar!
Zijn akkoordenkennis was al zover dat hij al reeds nummers op de gitaar kon begeleiden
waar toch zeker drie akkoorden voor nodig waren.
En dat was in de ogen van Cor geen geringe zaak !

Het hoekje bij de groenten-etalage was een vaste stek voor de‘beginnende topartiesten’ uit onze buurt.
Daar troffen we ook anderen, en later concurrerende ‘artiesten’, in het muziekgebeuren aan.
Zoals Frans v.d. Wilk, die ons met zijn bandje al een stuk vooruit was.
Hij had een twee gitaarsbezetting met zang en ...een THEEKISTBAS.
Jawel !Zij zaten stevig in de rockmuziek, wat het goed deed bij het regionale vrouwelijke schoon
die zij het hoofd op hol brachten met hun versie van het in die tijd (vooral bij beginners)
zeer populaire nummer ‘Red-river-rock!’ van Johhny and the Hurricanes!
En niet te vergeten; ‘Tallahassie lassey’ van Freddy Cannon.
En natuurlijk: ‘Kom van dat dak af!’van Peter Koelewijn.
De groentenboer zal het ongetwijfeld moeilijk gehad hebben in die ‘rammende-rock-epok’.

Als een volleerd muziekmeester maakte Gerrit Cor deelgenoot van zijn, toch ook wel bescheiden, akkoordenkennis.
En na het eigen maken van de twee benodigde akkoorden zat in een tijd van
drie kilo aardappelen en een zak peren ‘Tom Dooley’; geramd !
Toen volgde ‘Young Love’. Dat was andere koek. Daar had je wel vier akkoorden voor nodig.
Maar het gitaarvirus had hen nu goed te pakken; er was geen ontkomen aan.
Ze raakten in een stroomversnelling.
Fanatiek worstelden ze zich door de barré-akkoorden en ging het op muziek lijken.
Om beurten werd er bij Gerrit- of bij Cor thuis geoefend.
Er moest en zou een echte band komen, dat was duidelijk.
Maar dan hadden we een bas en drum nodig en, (natuurlijk het moeilijkste) een gitaar-soloman!

Fred v.d. Wilk die om de hoek in de Loosdrechtsestraat woonde, speelde ook wat gitaar.
Maar omdat zijn ideeën over muziek niet echt strookte met de uitgesproken rocksound
van zijn broers’ band en de verstand-houding ook wel wat te wensen over liet, sloot hij zich aan bij ons groepje
waar het er wat gemoedelijker toe ging.
Er kwam een theekistbas bij, waar Jan van Croonenburg op speelde tenzij hij op zijn ukelule-banjo speelde,
dan nam broer Peter het over.
(De groentenboer zal toen wel aan zelfmoord gedacht hebben.)

Maar het was geen blijvertje. De beperkingen van één waslijn-snaar, en het onhandige formaat maakte van
de theekistbas bij voorbaat al een doodgeboren kindje, zelfs als Jan er op speelde!
Cor deed nog een poging om theekistbas te rehabiliteren.
Creatief als hij was, wist hij op het principe van de theekistbas, een nieuwe bas te bouwen
in de vormvan een grote ui.




Gaf een prima dreun, maar had dezelfde beperking als zijn voorganger, dus moest hij het veld ruimen, einde verhaal.
Maar de vooruitgang houd je niet tegen.
Dus een basgitaar! En broer Jan moest er aan geloven, maar hij zag het helemaal zitten!
Hij kreeg de smaak van het succes bij voorbaat al in de mond.
Grootse plannen, technisch inzicht en daarbij was hij ook nog ukkelule piloot.
Een betere formule voor succes was welhaast niet denkbaar. (uh..)
Hij moest nu nog wel even basgitaar leren spelen.
Nou, en ? Bas of banjo? Ach, het begint allebei met een ‘B’. Geen probleem !

In de familie was deze hele muzikale evolutie niet ongemerkt voorbij gegaan.
De volle nicht van Cor, Jan, en Peter (die de artiestennaam Pepi kreeg); Loes Houwaart was via verjaarsfeestjes
ook aangemonsterd
en bleek een verrassende zangeres te zijn, vlot van bewegen, een leuke stem en de juiste flair.
‘Stupid Cupid’, ‘Norman’, en ‘Rocking Billy’ werden haar hits ! (Tussen de schuifdeuren.)

Toen de band enigszins vorm begon te krijgen werd er gedacht aan uniforme kleding want je moest natuurlijk wel netjes
voor de dag kunnen komen als band. Een van de doorbraken naar het "grote podium" was een
optreden
voor de buurtvereniging van de ‘De Zuiderparkietjes’.
Een vereniging die zich beijverde activiteiten te organiseren voor de jeugd.
Zo organiseerde de buurtvereniging ook een soort talentenshow.
Enkele van de kinderen van de buurtverenigingsvoorzitster mevrouw Loorbach waren ook actief in een bandje.
Dus reden temeer voor een buurt-talentenshow.
Het werd en succes en er was aardig wat belangstelling.
Een stuk of drie bandjes en wat duo's met gitaar en zang zetten hun beste beentjes voor.
Zo ook THP met een bij elkaar geraapt  instrumentarium:  zelfgebouwde luidsprekerboxen
met origineel (nep)skai en gordijnstof bekleed.
Wat je noemt” loepzuivere exclusieve habbekrats hifi !”
Maar we speelden de sterren van de hemel en waanden ons onsterfelijk in de wereld en omstreken.
(Nou ja,...een klein plaatselijk wereldje dan wel !)
Loes en Peter zongen o.a. tweestemmig bekende nummers van Lydia en de Melodystrings
zoals ‘Queen for a day’, ‘Oh let me go’ en ‘Sent me the pillow’,
waarbij (met de tong uit de bek) een solo van Cor, die met de moed der wanhoop de sologitarist probeerde uit te hangen.
En dan waren er ook nog, niet te vergeten de solo-nummers van Loes zoals
‘Stupid Cupid’, ‘Heartbeat’ ,’Rocking Billy’ en ‘Norman’, succes verzekerd !
En Gerrit Groenhorst verraste het publiek door zich te ontpoppen als een echte "kunstfluiter".
De kloostertuin’, ‘Zilverdraden’ en ‘Sweether than you’ bezorgden menigeen kippenvel. (Nog als ik er aan terugdenk.)

De theekistbas werd vervangen door een elektrische gitaar met bassnaren.
Maar de echte doorbraak kwam toen Tom Mulder zijn intrede deed als de zo broodnodige soloman !
Tom Mulder, de man die geboren was met een gitaar onder zijn arm en
in het bezit was van een origineel coppycat bandecho-apparaat !
Ook kwam er een echte drummer in de persoon van Rob Blom, een collega van Jan en
ook een techneut,
die zijn hand niet omdraaide voor een uitgebreide drumsolo.
Later werd hij op zijn beurt weer vervangen door Frans Wit, de band was een feit !

Maar, hoe komen de "The Haquetown Players" nu aan hun naam ?
Tja, dat is de schuld van ome Koos, de vader van zangeres Loes.
Mede door de betrokkenheid van Loes bij de band, deed hij in enthousiasme niet voor de bandleden onder.
Hij was de oom die met ons meedacht en zelfs bezield opperde dat hij wel manager wilde worden.
Nou, zover is het niet gekomen.
Maar de naam
"The Haquetown Players" (de haagse stadspelers) heeft hij ons nagelaten,
evenals de Nederlandse versie van een nummer van de Everly Brothers ‘Ebony eyes’,
dat als ‘Eenzame teenager’ een nieuw leven werd ingeblazen,al is dit nooit verder gekomen dan de schuifdeuren.

Fred v.d. Wilk was inmiddels afgehaakt en na verloop van tijd ook Loes. Ondanks zijwindschommelingen en
kleine conflicten handhaafde de band zich en veroverde zich, via talentenshows en feestavonden van verenigingen,
een plek in de wankele bandjes-business !(Zij het zwaar onderbetaald.)

Lange tijd speelden THP om de week op de dansavonden van de voetbalvereniging RAVA in het Zuiderpark en
eigen georganiseerde dansavonden voor de fanclub.
Ja het was echt een heuse FANCLUB met wel 200 leden!



De leden, die in het bezit waren van een lidmaatschapkaart, ontvingen met een zekere regelmaat post
over de op handen zijnde dansavonden.
Hierbij was onze illustere bandleider/ techneut/ bassist/ banjonist, Jan super actief.
Hij had thuis zelfs een bakbeest van een stencilmachine georganiseerd.
Hiermee wist hij,met hulp van het gemobiliseerde gezin, met handen als een amateur zwarte piet,
de door Cor ludiek geïllustreerde documenten te realiseren.



Heel de familie liep na zo’n fanclub-stencil-actie zeker een week lang met zwarte vingers door het huis.

Met een matige regelmaat traden ze her en der op met aardig succes.
Om een indruk te geven vermelden we hier het programma van 1962 en 1963.

8 september 1962 optreden eigen dansavond in de crypte onder de Fatimakerk. 100 bezoekers
6 Oktober 1962 optreden eigen dansavond in de crypte                                       72 bezoekers
7 december 1962       Talentenjacht, georganiseerd door de ANJV
29 december 1962     Optreden eigen dansavond in de Crypte                            99 bezoekers
12 januari  1963        Optreden eigen dansavond in de Crypte                             99 bezoekers
22 februari  1963       Finale talentenjacht ANJVin zaal Amacitia in ’t Westeinde
5 augustus 1963        Amateurshow “Jong Talent Presenteert” in woedense vacantieweek
6 augustus 1963        Finale  “Jong Talent Presenteert”  2e prijs gewonnen
25 augustus  1963     Optreden in Zaal Modern                                                  51 bezoekers
15 september 1963    Optreden clubgebouw van voetbalvereniging VVP
30 september  1964    Optreden talentenshow op koninginnedag in Woerden 2e prijs

Een van de hoogtepunten was wel het optreden in het programma van ‘De Springplank’ , dat aangeboden werd via
talentenshow in woerden door Victor Conselman omdat ze de tweede prijs hadden gewonnen en waarvoor ze in de
KRO-studio in Hilversum moesten opdraven,dat was een hele belevenis.
Voor elk instrument werd een microfoon geplaatst en de zanger werd in een hokje geplaatst
en ze konden met moeite zichzelf horen spelen.
In de eerste instantie dachten ze “Dat wordt niks”maar hun mond viel open van verbazing toe ze als test het resultaat hoorden.
De opnamen hiervan zijn ook te beluisteren.

De band was vanaf het prille begin vanaf  1958  actief   t/m  1966.
Hoe was de samenstelling?
Sologitarist     Tom Mulder                                          van  1960 t/m 1966
Zanger           Peter van Croonenburg (Pepi)                van  1958 t/m 1966
Slaggitarist 1  Cor van Croonenburg                             van  1958 t/m 1966
Slaggitarist 2  Gerrit Groenhorst                                  van  1958 t/m 1966
Basgitarist     Jan van Croonenburg (leider/manager)     van  1960 t/m 1966
Zangeres       Loes Piket-Houwaart                              van  1958 t/m 1962
Drummer       Rob Blom                                               van  1960 t/m 1964
Drummer       Frans Wit                                               van  1964 t/m 1966
Slaggitarist    Fred v d Wilk                                          van  1958 t/m 1962

Peter was in het begin 1958 – 1960  naast zanger ook nog bassist.
Cor was van 1958 – 1960  de sologitarist.


OP 24 april hebben ze een reunie gehouden in de Crypte onder de Fatimakerk.
De voorbereiding nam wel een jaar in beslag en alle bandleden en leden van de fanclub zijn opgespoord en uitgenodigd.
Het was een geweldige happening en de zaal was stampend vol.
Omdat de eerste reünie zo’n succes was hebben we later op 1 november 2003 nog een tweede reunie georganiseerd.
Ook deze was een doorslaand succes.
Foto’s en opnamen van de band en ook die van die reünies zijn te bekijken en beluisteren op de site.